Het leven van mijn cavia’s, in boektitels.

Het nest, ons nestje kwam als geroepen. Als wonderdieren, moet je dan maar afwachten waar je terecht komt. Maar met ons baasje was het voorbestemd. Jij hebt ons echt nodig.Wij kunnen onze gang gaan. Ondertussen roep Jij wat ritselt daar? Nou dat zijn wij… wij zijn op zoek naar een Prooi. Maar vaak heb jij die al voor ons gevangen. Dan zeg jij Eet smakelijk! Het is wel eens voorgekomen dat 1 van ons je per ongeluk in je vinger Beet. Maar dat is niet meer dan pure liefde. Ookal noem je ons dan gekscherend Een kleine vampier of Dracucaaf. En vraag je ons of we uitgehongerd zijn.Eenmaal gegeten, met een volle buik en energie, gaan we een Potje Spoken. Dan noem je ons Gekkie. Daarna is het knuffelen geblazen en zijn we allebei een Braaf meisje.Wij voelen ons hier Thuis. Onze Vriendschap Is hecht en liefdevol. Je kunt je geen Betere vriend voorstellen, zeg je dan.Wij zijn Fantastic beasts en maken je vaak aan het lachen. Zonder je Grappige cavia’s kun je niet.En wij niet zonder jou.Liefs Bengel en Brownie

Arine Prins en Hugo Verkley – Moord in Zuid-Afrika

Je kunt je waarschijnlijk het journaal nog wel herinneren…. Een Nederlandse man en een vrouw, werden bruut aangevallen in hun eigen huis, in Zuid-Afrika. Het was hun droomhuis, hun droomland en hun droomleven. Langzaamaan veranderde hun droom in een nachtmerrie. Met een gigantisch triest einde.

Arine en Peet emigreren naar het zonnige Zuid-Afrika, met hun twee kinderen. Ze maken al snel vrienden. Maar het land blijkt al snelbeen wolf in schaapskleren te zijn. De mensen kunnen een totaal andere kijk op het leven hebben. Er is veel haat, tegenover blanken en het komt steeds dichterbij. Ze besluiten om naar een ander land te vertrekken, na vele jaren van lief en (veel) leed. Maar deze beslissing komt te laat.

Je volgt het verhaal van het gezin, grotendeels gezien dóór de ogen van Arine. Ze is een sterke vrouw, Peet een beetje apart, een vrije, hard werkende ziel. Maar ze weten op creatieve manieren hun hoofd boven water te houden en brood op de plank te krijgen.

Het boek is enorm persoonlijk, je moet echt traantjes wegpinken. Het speelt zich als een film voor je af en het is moeilijk te begrijpen, dat het echt waargebeurd is. Het is een beestachtige overval geweest. Ook stelt het veel dingen aan de kaak, wat er allemaal mis is in dat land. Het pakt je beet en laat je niet meer los.

Wat is gerechtigheid? In dat land, is het ver te zoeken.

Ik vond het heel vlot lezen. Het lettertype is behoorlijk groot, maar las lekker. Ik geef het boek 4****

22 July

I think the world was in shock on that day, so was I. It was horrible to watch this story on the news.

I wanted to read more about Utoya, the victims and the survivors. You can find several books about it, but the movie is filmed, like you were there. And that makes you scared, angry and sad all at the same time. You get to know Viljar and his family, in the movie. He goes to Utoya island with his brother Torje. They are members of a political youth camp. That hit me… Hard… Because i was just like them. I stood up (And i still do) for my political views and things i believe in, i went to alot of gatherings, meetings and festivals, when i was their age. I am a very social person. I want to believe in the goodness of people. I want to get to know them.

Innocent teenagers that should be having a great summercamp, find themselves in a real life horrorstory.

Breivik comes to the island and says he comes to project the group, dressed as a police officer, right after the bombing in Oslo. When you grow up, you learn that the police is your best friend (thats a Dutch saying). But this man came on the island and started to shoot people. In cold blood, showing no feelings whatsoever. The actor that plays Breivik is really good in a very macabre way.

The story of Viljar and his family is so powerfull. What happens with a person, going through horror like that? I cried and i cried untill i had no more tears left… I am so proud that some of the survivors decided to take the stand and face ‘the’ monster in court! What an amazing power.

This movie breaks your heart over and over again. I watched it with my parents. The 3 of us, we were crying. My father was so angry, because he pictured me being there. Its a rollercoaster of emotions.

Its good that this movie is on Netflix. Let the world see the darkness in people, but also the power of freedom and survival.

The same darkness lurks… In the world..in your country… in your city… maybe even in your street. Its a scary idea….

A monster could walk by on the street….. But should you stay locked up in your house forever? 2 scared 2 come out and live? The answer is no!

Viljar and all the other survivors give a perfect example:

Live… or the monster(s) wins…

I have a dream (powerfull words), that one day, all people can live together, respect eachother and stand up for themselves or another person, without hate or hurting eachother.

I became very curious how Viljar was doing now. And he turned out to be an amazing young man. And he still fights for the things he believes in!

You should check out Viljar and Torje on Instagram, they are amazing young men:-).

Instagram Viljar

Instagram Torje

You can see their followers growing, every day!

I have never been to Norway. I live in Holland. Its a multicultural country, just like Norway. Social media brings people together.

**You will beat the monsters, by living your life**