Boek van de maand : Het Carillon

​Superleuk om weer boek van de maand te zijn. Ik zal mezelf nog even kort voorstellen. Mijn naam is Mark van Dijk en ik ben een fervent boekenliefhebber. Ik lees ze, schrijf ze en verzamel ze. Mijn bibliotheek bestaat uit iets meer dan 1000 gesigneerde boeken (1e druk) en nog zo’n 1500 leesexemplaren. Mijn meest bijzondere boeken zijn een Britse eerste druk van A Christmas Carol, van Charles Dickens en een Franse eerste druk van Le Comte de Monte Cristo (De Graaf van Monte Cristo), geschreven door Alexandre Dumas. Beide zijn mijn lievelingsboeken. Ik mis alleen nog Schateiland, van Stevenson, dan is de heilige drie-eenheid compleet. Qua schrijven ben ik momenteel druk met het herschrijven van Kwade Geest, mijn eerste boek, dat begin volgend jaar opnieuw verschijnt bij Nimisa Publishing House en ik ben nogal druk met de vertalingen van Dickens’ kerstboeken 

Inmiddels is het zeven jaar geleden dat ik met het vertalen van de vijf Kerstboeken van Charles Dickens ben begonnen. Vorig jaar is eindelijk Een Kerstlied verschenen en twee weken geleden het tweede deel, Het Carillon. De komende drie jaar zal er iedere novembermaand nog een nieuw deel verschijnen, tot de serie compleet is en alle Dickens’ Christmas Books, zoals ze de afgelopen 150 jaar liefkozend genoemd werden, opnieuw vertaald en geïllustreerd zijn.

Het tweede verhaal, dat Het Carillon heet, is de vertaling van het in 1844 verschenen The Chimes. In dit verhaal, dat minder bekend is dan A Christmas Carol, volgen we het leven van de teleurgestelde Trotty Veck, een arme kruier in Victoriaans Londen. Trotty is zijn geloof in de mensheid verloren en denkt dat de oorzaak van zijn armoede in zijn onwaardigheid ligt. Als hij op Oudejaarsavond een ongeluk krijgt, wordt hij vergezeld door Goblins, die hem het meenemen langs het zware en soms oneerlijke leven van zijn dochter. De loodzware en onmogelijke keuzes die op haar pad komen, dreigen de jonge weduwe en haar baby teveel te worden, waarna ze ten einde raad nog maar één uitweg ziet. De tragische levensloop van zijn dochter laat Trotty inzien dat niemand slecht wordt geboren, maar dat onrecht en armoede een bepaalde wanhoop kunnen aanwakkeren, waar niet tegen te vechten is. Het is niet alleen een verhaal over hoop en inzicht, maar vooral over onvoorwaardelijke liefde.
Door de vele politieke verwijzingen en verouderde gezegden ging het vertaalproces van dit boek lang niet zo gemakkelijk als het vertalen van Een Kerstlied was gegaan. Het viel niet mee om de juiste toon vast te houden en tegelijk de tekst prettig leesbaar te houden, zodat de sfeer en de authenticiteit bewaard zouden blijven. Gelukkig is dit uiteindelijk wel gelukt, maar het was hard werken. Doordat je zo intensief met een tekst bezig bent, kan het verhaal je ook op een gegeven moment gaan tegenstaan. Maar ik moet eerlijk bekennen dat hoe vaker ik het verhaal las, hoe meer ik ervan ging houden. Het werd zelfs, op Een Kerstlied na, mijn favoriete Dickensvertelling. Het is zo’n beladen verhaal, waarin zoveel gebeurd en Trotty Veck is zo’n sympathiek personage, dat ik hoop dat u dit verhaal, na het gelezen te hebben, nog eens opnieuw wilt lezen. U zult allerlei subtiliteiten opmerken, die u de eerste keer over het hoofd hebt gezien, waardoor het verhaal over de grenzeloze vaderliefde van Trotty Veck zich in uw hart zal nestelen, net zoals het dat bij mij heeft gedaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s