*Winnen* Instinct van Ivonne Wilken

Sommige mensen zijn geboren met een goed instinct, anderen juist weer niet. Maar als je het hebt, volg je dan je instinct of niet?

Je kunt dit boek winnen door antwoord te geven op deze vraag:

Volg jij je instinct?

Alleen op de ik hou van horror fantasy en spannende boeken Facebookgroep, bij dit winbericht kun je meedoen. Doe je ergens anders mee, telt je deelname niet!

Deze actie, is alleen voor adressen in Nederland en loopt tot 26 april 2021, 16.00 uur. Daarna is er een winnaar dmv lootjes. Ik stuur het adres van de winnaar naar de uitgever, zij versturen het boek. Reageert de winnaar niet binnen 24 uur? Dan trek ik een nieuwe winnaar.

E. DE Vries – Sansaar: De hoeders

Achon zijn leven is meer overleven geworden, sinds zijn grootouders spoorloos zijn verdwenen. Hij doet vanalles om een beetje eten op zíjn bord te krijgen. Geheel onverwachts, komt hij erachter dat er een andere wereld bestaat: Sansaar. Een wereld met prachtige en aparte wezens. Sommige(n) leven onder de grond, andere hebben een schutkleur en weer andere zijn levensgroot (tragonders). De tragonders hebben mijn hart gestolen. Een soort reuzenmammoeten met olifantenstreken. Maar ze hebben een goed hart. Er is iets mis met deze wereld. Er zijn bijna geen leefbare plekken. Boven de grond is bijna alles kaal of met grind en rotsen bedekt. Achon komt erachter dat zijn grootouders hele ander mensen blijken te zijn, zo kent hij ze niet. Hij valt van de ene in de andere verbazing. Het is voor hem ook een soort ontdekkingstocht, naar wie hij zelf is en wat hij kan. De vliegers vind ik ook ook echt heel mooi en goed bedacht. En wat dacht je van de kamouflanten? Het is een avontuurlijk verhaal over vallen en opstaan en het lot van een wereld die op iemand zijn schouders drukt.

De ruimte tuseen de regels valt meteen op. Hierdoor lijkt het lettertype kleiner. Het kijkt een beetje raar. Maar als je in het verhaal zit, ben je dat echt bijna helemáál vergeten.

Er komen zo nu endan wat aparte technische snufjes in voor. Zoals bijvoorbeeld: hoe ze eten maken.

De cover is echt heel mooi. De personen op de cover, lijken zo uit het verhaal weg te zijn gelopen. Ik herken er twee personages in.

Het verhaal is zeer origineel. Ik heb nog geen boek gelezen, die hier bij in de buurt kwam. Het lijkt niet op een ander verhaal. De wereld is ook helemaal anders. Heerlijk om in een verhaal te stappen, dat fris en fruitig is.

Het einde is open en er komt zeker nog meer! Nou, kom maar op! Ik kan niet wachten, tot dit verhaal verder gaat.

Lekkere vlotte schrijfstijl. De hoofdstukken zijn wel erg láng. Je leest er niet zomaar eentje uit. Gelukkig zijn het een soort van alinea’s, dus je weet altijd waneer het perspectief verschuift, wanneer er een dag voorbij is, of dat er een andere wending aan zit te komen.

Het boek krijgt van mij 4,5 sterren!

Er was eens – het hart van een schurk

Dit boek neemt je mee naar duistere sprookjesachtige, dystopische werelden. De wereld van een schurk, is meestal geen vrolijke wereld. Omdat een schurk duistere dingen aantrekt.

In dit boek nemen 5 auteurs je mee, naar een wereld, die je op het eerste gezicht niet herkent. Maar vaak kun je ze aan het eind, van het verhaal, toch aan een sprookje koppelen. Ik vind dat echt leuk bedacht. Maar het lijkt niet op de sprookjes. Deze verhalen richten zoch op de badguys, de slechteriken en niet op de vrolijke prinsessen in sprookjes. Het ene verhaal zal je leuker vinden dan het andere. Er was er 1, in dit boek, waar ik echt bijna helemaal niets mee had, maar dat kan gebeuren. De andere 4 vond ik wel echt steengoed!

De auteurs zijn: Cathinca van Sprundel, Miranda Peters, Marijke F. Jansen, Sandra J. Paul en Suzanne Peters. De verhalen staan op een andere volgorde.

De verhalen gaan in het kort over:

Met een zielenspiegel kun je overleden mensen weer zien en spreken. Je hebt er alleen wel een vers lijk voor nodig. En de zielen vragen altijd om een wederdienst. Keigaaf verhaal. Lekker duister. Speelt zich grotendeels af op een begraafplaats. Een verhaal over een gebroken hart, liefde en een buitenbeentje.- De zielenspiegel

Een zeemeerminnenhart kan ook gebroken worden. Ben jij de persoon die zo’n hart breekt? Zet je dan maar schrap. De kracht van sommige meerminnen, kunnen alles verwoesten. Wraak, liefde, jaloezie, egoisme, vriendschap in een onderwaterwereld. – Meerminnenhart

Een meisje dat haar leven haat. Ze vindt dat ze recht heeft op het leven van iemand anders. Dit verhaal zit vol haat. Het loopt bijna over van de haat. Het hoofdpersonage is behoorlijk negatief. Haat is allesverwoestend. Ik vond dit verhaal niet erg spannend en het was echt mijn ding niet. Het einde was wel verassend! – Nocturna

In een dystopisch Nederland, is het overleven of sterven. Het land heeft last van te veel regen water, grote delen zijn overstroomd en het is een soort waterwereld geworden, omdat veel onder water staat. Het eten begint op te raken en er heerst een ziekte. Een ziekte waaraan veel mensen overlijden. Het is een verhaal wat eigenlijk wortels krijgt in onze tijd, de corona tijd, maar zich uitstrekt naar de toekomst. Het einde zag ik niet aankomen. Gruwelijk goed en bijna echt! -Moerasmeisje

Een badboy met problemen thuis, komt enorm in de problemen terecht terwijl hij zijn eigen leven op de rails probeert te krijgen. Een nieuw soort munteenheid, zet zijn wereld op de kop. Origineel bedacht. – niemand weet, niemand weet

Alle auteurs hebben een andere schrijfstijl. Je vliegt zo door de verhalen heen. Ze zijn kort maar krachtig. Bij elk nieuw verhaal staat een illustratie, bij de titel. Deze passen bij het verhaal. Altijd leuk dat soort details. De cover is natuurlijk echt beeldschoon. Die valt wel op.

Heerlijke verhalen om in weg te dromen, met duistere tintjes. Soms een beetje duister en soms heel erg duister. Fantasy met een vleugje horror, hier en daar.

Het boek krijgt van mij een gemiddelde van 4****.

Schrijver van de maand April 2021 : Liesbeth Jochemsen – Winactie!!!!

Schrijver van de maand April 2021 : Liesbeth Jochemsen – Winactie!!!!

Gisteren schreef ik dat ik opnieuw een hertelling van Doornroosje had geschreven. Dit verhaal was bedoeld als inzending voor de schrijfwedstrijd van Marceline de Waard. (Zie https://www.marcelinedewaard.nl/verlangen-de-schrijfwedstrijd). Een aantal van jullie wilden heel graag dit verhaal lezen en daarom beloofde ik om het hier te delen.
Dat betekende wel dat ik voor die wedstrijd een nieuw verhaal moest schrijven. Even had ik daar spijt van, want het nieuwe verhaal was eerst ruim 150 woorden langer dan de maximale 800 en het Doornroosje-verhaal bevatte wel het juiste aantal woorden. Gelukkig is dat allemaal goed gekomen.
Ik koos trouwens opnieuw voor een sprookje als uitgangspunt. Ditmaal was dat Belle en het Beest, met een belangrijke rol voor de Klok en de zeven geitjes. En nee, dat verhaal ga ik hier niet delen. In de zomer kunnen jullie dat hopelijk lezen op de website van Marceline.

Goed, zoals beloofd kun je op https://ikhouvanhorrorfantasyenspanning.wordpress.com/ mijn hertelling van Doornroosje lezen.
Zoals je wellicht zult opmerken, heeft het verhaal nog geen titel. Die mag jij verzinnen. De leukste titel zal ik voor het verhaal gebruiken en onder die titel, met erbij dat jij de titel bedacht hebt, zal ik het verhaal op mijn website publiceren.
Dus kom maar op met jullie suggesties!

(Even scrollen of gebruik de zoekknop met kort verhaal en druk op meest recent. Dan zie je het verhaal bijna bovenaan staan, je kunt meedoen op de Facebookgroep)

Schrijver van de maand April 2021: Liesbeth Jochemsen – Kort verhaal

Met een uitgerekte geeuw werd ze wakker. Na honderd jaar was ze voorlopig uitgeslapen.

Het was een geniale zet geweest. Als prinses en troonopvolger moest ze destijds trouwen. Dat wilde ze niet. En zeker niet met die blaaskaak die haar ouders voor haar uitkozen. Alles wat hij deed was opscheppen over zijn daden en dan vooral over zijn magische kus. Volgens de verhalen had hij daarmee onder meer een kikker in een prins veranderd, een vrouw die werd gestalkt door zeven dwergen uit haar schuilplaats verjaagd en een zeemeermin wanhopig laten verlangen naar iets dat ze onmogelijk kon hebben.

En toen had hij zijn oog op háár laten vallen. Het erge was nog dat haar ouders aan zijn kant stonden. Wat hen betreft zou de bruiloft snel plaats vinden. Op die manier kwam er hopelijk een wettige erfgenaam en een einde aan de eindeloze rij jongemannen die maar wat graag met haar wilden trouwen en die zij het liefst allemaal zag veranderen in houten marionetten.

Net als zoveel prinsessen die ze kende, was ook zij vervloekt. Op een dag zou ze zich prikken aan een spinnewiel en sterven. Het was deze vloek die ze in haar voordeel had gebruikt. Eerst was ze op zoek gegaan naar een spinnewiel. Het was niet gemakkelijk, maar uiteindelijk vond ze een oud vrouwtje die er nog eentje had staan. Vroeger spinde ze daar wol mee en maakte de prachtigste gewaden. Toen kort na de geboorte van de prinses de vloek werd uitgesproken en alle spinnewielen verbrand moesten worden, was de vrouw noodgedwongen overgestapt op de verkoop van giftige appels. Hoewel haar hart uitging naar het spinnen van wol, wist ze met de appels redelijk in haar levensonderhoud te voorzien. Haar appels hadden dan ook een betrouwbare reputatie. Eén hapje en je zou voor dood neervallen. Pas na enkele dagen kon een kus je weer doen ontwaken. Met meer happen zou het effect langer aanhouden. Perfect!

Met een schilmesje sneed ze in haar vinger en smeerde het bloed aan het spinnewiel om zo de oude vrouw te beschermen. Daarna kocht ze twee kilo appels, maakte er appelmoes van en at alles op. Slaapdronken wankelde ze naar het bed van de oude vrouw. Ze merkte nog dat de vrouw haar instopte en een goede rust wenste, waarna ze met de mand appels het huisje voorgoed verliet.

De komende decennia was ze verlost van de opdringerigheid van haar aanstaande echtgenoot. Ze zou pas weer wakker gekust kunnen worden als hij allang dood was en niemand meer wist wie of wat ze was. Ze verlangde nu al naar dat moment. Het moment dat ze gewoon zichzelf kon zijn, zonder dat iedereen met haar wilde trouwen.

Natuurlijk startten haar ouders een zoektocht. Hoewel het huisje waarin ze sliep middenin een bos lag, werd ze toch gevonden en terug naar het paleis gebracht. Ze voelde daar niets van en ze kon ook niets zien, maar ze kon wel alles horen. Op die manier vernam ze dat het huwelijksplan was gewijzigd. Degene die haar weer wakker kon krijgen, mocht met haar trouwen. Dagelijks hoorde ze de hijgende adem van vele enthousiastelingen die allemaal probeerden haar te doen ontwaken. Het maakte haar niet uit. Het zou hen niet lukken zolang het gif van de appels nog werkte en na die tijd zouden ze allemaal dood zijn.

Natuurlijk deed die blaaskaak ook een aantal pogingen. Nu het niet meer vanzelfsprekend was dat hij met haar mocht trouwen, had hij besloten dat haar ouders eerst voor zijn diensten moesten betalen. Gelukkig was het gif van de appels sterker dan zijn magische kus.

Hij en haar ouders gaven het niet zomaar op. Naarmate de tijd verstreek werden zijn zoenen steeds gepassioneerder en het bedrag dat ervoor betaald werd liep hoog op, totdat de stapel munten op een dag hoger was dan de bonenstaak uit het ene sprookje. Vanaf dat moment kwam hij niet meer langs. Het paleis was inmiddels verkocht en zij was overgebracht naar een eenvoudiger onderkomen. Des te beter. Niemand zou haar herkennen.

Nu wreef ze de slaap uit haar ogen en keek om zich heen. Ze bevond zich in een eenvoudige woning die overeenkwam met wat ze gehoord had over het huis waar ze, nadat het paleis een andere eigenaar had gekregen, naartoe was verplaatst. Alles was dus gegaan zoals ze had gehoopt. Toen keek ze recht in de ogen van de oude vrouw en die blaaskaak.

‘Fijn dat je wakker bent, prinses,’ zei hij. ‘Zodra jouw ouders het paleis aan ons hadden verkocht, aten wij ook een aantal appels, is dat niet fijn?’

‘Nu kan ik eindelijk weer wol spinnen,’ zei de oude vrouw. ‘En weet je wat het mooiste is? Mijn zoon gaat met jou trouwen.’

Lydia Albadoro- De dwaas

Connor leeft als een soort kluizenaar, nadat hij zijn vrouw en dochter is kwijtgeraakt. Zijn leven lijkt bijna zinloos te zijn geworden, zo voelt het voor hem. Maar dan komt er een bijzondere vrouw op zijn pad. Ze vraagt hem of hij iets voor haar wil uitzoeken. Connor was in het verleden rechercheur en kan het geld dat ze hem ervoor wil betalen, goed gebruiken. Ze stuurt hem naar Alttown om onder zoek te doen, naar haar erfelijke rechten op een oude mijn. Hij zet koers naar het dorp, maar onderweg gebeuren er de meest gekke dingen. Rare stormen teisteren zijn pad. Vreemde mensen, kruisen zijn pad. Het wordt steeds gekker. In het dorp zelf lijken de mensen gehersenspoeld. Wat is er hier aan de hand? Connor weet 1 ding zeker: hij moet maken dat hij er weg komt. Maar wat als dat niet lukt? Komt hij er nog levend vandaan?

Psychologisch gezien, zit het boek erg goed in elkaar. Ik kan wel begrijpen, dat het voor sommige mensen, misschien verwarrend is. Maar juist dat verwarrende is wat dit verhaal zo gaaf maakt! Als lezer, vraag je je echt af, wat eraan de hand is! Je wordt op het verkeerde spoor gezet en het zit toch anders in elkaar, dan je denkt. En op een moment, begin je ook aan jezelf te twijfelen. Ik hou daar echt van. Dit soort boeken zetten je aan het denken. Ik had op een moment, het idee dat het een soort groundhogday film idee werd. ( heb je die film gezien, dan snap je wat ik bedoel). De tijd verloopt apart in dit boek. Je gaat als lezer allerlei dingen bedenken, van wat er aan de hand kan zijn……

Vlot geschreven, met lekker veel vaart. Beeldend geschreven!

Een thriller met veel horror. Het is af en toe gruwelijk, gestoord en echt heel erg spannend, maar wel op zo’n manier, dat je het boek niet meer weg kunt leggen. Op het eind, vroeg ik me wel af, of ik nu gelijk had. Lol. Want ook daar twijfel ik (nog) over. De volgende boeken geven er vast een goed antwoord op. Maar het is een heerlijke horror achtige wereld, waar Connor in vast lijkt te zitten. Spannend tot de laatste pagina. En dan wil je eigenlijk meteen verder lezen!

Het einde is vrij open, er komen nog 2 delen.

Het krijgt van mij 4,5 sterren!

Schrijver van de maand April 2021: Liesbeth Jochemsen

Hey allemaal,

Deze maand ben ik onverwachts Schrijver van de Maand in deze te gekke groep. Tazzy Jeninga- Blogger , dankjewel voor deze kans!

Mijn naam is dus Liesbeth Jochemsen, ben 33 jaar en woon in Olst.

Ik schrijf fairytale fantasy en verhalen gebaseerd op legendes. Eén van mijn inzendingen voor Nevelkinderen was bijvoorbeeld gebaseerd op Het kruis op de Eikelhof, een zandstenen zoenkruis bij ons in de buurt. Over ditzelfde kruis schreef ik ook een ander kort verhaal dat volgende week in de lokale krant is te lezen.
Over een paar weken zal ik dat ook op mijn website plaatsen, dan kunnen jullie het ook lezen.

Op dit moment ligt mijn derde boek, Mozaïek van Geluk bij de redactie. Ik hoop het in juli uit te brengen.

Daarnaast doe ik vaak mee aan schrijfwedstrijden. Tot nu toe schreef ik vooral fantasy, maar mijn verhaal dat in Nevelkinderen is gepubliceerd (mijn andere inzending hiervoor) is een sciencefiction verhaal en ik schreef voor de wedstrijd Wie heeft het gedaan? van 18.02 Publishing een verhaal dat echt gebeurd kan zijn, al is dat niet te hopen.

Vanmiddag schreef ik een verhaal voor de wedstrijd Verlangen van Marceline de Waard . Dit verhaal is weer een fairytale fantasy, dit keer over Doornroosje, waar ook mijn boek De verdwenen prinses van Geografie over gaat. Nu zit ik alleen te twijfelen of ik dat verhaal hier zal delen of niet. Als ik het hier deel, schrijf ik uiteraard een ander verhaal voor de wedstrijd van Marceline.
Wat zeggen jullie, delen of niet?

O ja, meer over mij is te vinden op mijn website. http://www.liesbethjochemsen.wordpress.com

Nico Voskamp- Een put vol griezels

Dit is anders dan de voorkant lijkt te vermoeden: een bundel met horrorverhalen. Een put vol griezels is er daar 1 van (De put). Een put waar je nachtmerries aan over houdt, als je de ontmoeting overleeft. Er staan 8 verhalen in. Kort, maar krachtige verhalen. Soms horror, soms een beetje sf en vaak ronduit griezelig.

Thema’s zijn: de juiste keuze maken, nieuwsgierigheid en proberen te overleven. De personages hebben niet allemaal een happy end. Dat maakt het ook anders en stiekem erg gaaf.

Andere titels zijn:

Het autokerkhof ( heeft een Christine sfeertje, van Stephen king).

De inbreker ( die gaat erg de mist in).

De droom ( sommige dromen, komen echt uit).

De pianostemmer ( onderteken zijn overeenkomst niet).

De winkeldief ( die krijgt zijn verdiende loon).

Het feestje ( een feestje dat terugbijt).

Ome sompie ( dit is mijn favoriet. Het geeft een hele goede reden, waarom ik niemand thuis opgebaard wil hebben. Zeker het idee, van een open kist, vreemde geluiden en dat jij dan in datzelfde huis moet slapen. Jakkes! Ik heb bij deze mijn nagels afgbeten. Griezelig echt)……..

Een enkele illustratie geeft het verhaal meer diepte. Weinig illustraties, dat hadden er meer mogen zijn!

Het is geschreven in een stijl, die je niet meer loslaat. Even heerlijk griezelen, met deze kort, maar zeer krachtige horrorverhalen. Ik vind het echt een leuke ontdekking. Het is al een wat ouder boek, maar kom je hem tegen, KOOP het dan!

4****.

Paul van Loon – Dolfje ontvoerd!

In dit vrij dikke boek over Dolfje Weerwolfje, heeft Dolfje het zwaar. Hijwordt namelijk gekidnapt, door mensen waarvan hij niet eens wist, dat ze bestonden. Zijn ontvoerders willen hem ontwolven! Ze sluiten hem op en zijn bewaker is een groot eng monster, die alles doet wat haar wordt opgedragen. Dolfje hoopt dat hij kan ontsnappen. Bij dolfje thuis, missen ze hem enorm. Ze willen hun Dolfje terug! Ze zetten dan ook alles op ales, om hem weer thuis te krijgen, maar dan moeten ze hem wel eerst vinden!

Enorm leuke illustraties, blazen nog meer leven in dit spannende verhaal. Het is een van mijn favoriete Dolfje verhalen. Ik kan hier keer op keer, weer van genieten. Het leest heerlijk en zuigt je in het verhaal, je bent er zelf aanwezig en zit op de eerste rij!

Het is spannend en grappig. Weer echte grumor, zoals je van de auteur verwacht. Alles klopt aan dit verhaal.

Een verhaal over familie, liefde en echte vriendschap. Ook is het een verhaal metmeen boodschap : wees trots op wie je bent. Zorg dat je bent, wie je wilt zijn, niet hoe andere verwachten dat je zou moeten zijn!

Dit Dolfje boek krijgt van mij 5*****.

Jolanda Zuydgeest- Jolien en Jef: De spelletjes opa

Jolien gaat vaak naar haar oma. Haar oma woont in een verzorgingstehuis. Samen met Jef, komt ze regelmatig in de gemeenschappelijke zaal, daar zit altijd een oude man. Hij is dol op kaartspelletjes. Ze noemen hem opa. Jolien is de saaie kaartspelletjes al snel zat en als ze opa beter leert kennen, krijgt ze een heel goed plan, om hem een nieuw spel te laten doen. Hiervoor moet ze eerst geld hebben. Stap voor stap en met het nodige avontuur en kattenkwaad, komt ze dichter bij haar doel. De buren zijn er alleen niet zo blij mee… Hetis nog maar de vraag of haar plan(netjes) gaan lukken.

Het is wel een verhaal van deze tijd. Eenzame ouderen, die weinig weten van de hedendaagse technologie.

Er zit humor in en zo nu en dan een leuke tekening.

Het leest lekker vlot en smaakt naar meer.

Jolien en Jef zijn beste vrienden, maar er zit veel in dit verhaal dat je kunt herkennen. Dat maakt het juist leuk!

Leuk voor jong en oud, om te lezen. Het is officieel een kinderboek.

Het krijgt van mij een cijfer: 7 (dat zijn 3,5 sterren).