Comic Con Amsterdam 2 & 3 september 2017. 

0

Wat gaaf. Dit is voor mij de eerste keer in Amsterdam! 

Ik heb er al veel zin in!  Mensen in mooi kostuums zien. Mensen ontmoeten die je via facebook kent. Bij anderen weer even lekker buurten. Of weer even bijpraten. 

Het is geen geheim dat ik fan ben van Lord of the rings,  game of thrones, sons of anarchy en primeval! Ik ben dus helemaal in in mijn natuurlijke omgeving, omdat er veel acteurs aanwezig zijn.  Als het even kan wil ik een handtekening kopen van Andrew lee potts.  Dat is er eentje van mijn bucketlist. Band of brothers acteur 😍. 

Voor de rest kijk ik er naar uit om langs de kraampjes te neuzen. En om op boeken jacht te gaan ☺. Er komen veel auteurs en als boekenjunkie zal ik daar veel tijd aan besteden. Ook wil ik een poster halen van Dizary. Die zijn echt mooi!!!!

De rest laat ik over me heenkomen en ik ga genieten van de sfeer en de mensen. Dit is echt mijn wereld. 

Het eerste ding (om te laten signeren) is al gepakt en ligt klaar in mijn koffer. (Die komt helemaal vol mee naar huis wsl, ik ken mezelf.  Deze koffer is een uitkomst hoor😉 ).

Nu aftellen naar 2 september!  Nog maar twee weken! 

Website :

http://www.comiccon-europe.com/nl/amsterdam
Facebookpagina:

https://m.facebook.com/ComicConventionAmsterdam/

Lineke Breukel – De IJsvogel****

0

ijsvogel

Het boek begint met de zin: Op een bankje ligt een vuurwapen, open en bloot, aan de rand van een speelplaats. Het boek heeft op deze manier meteen je aandacht. Joey ziet het wapen liggen en neemt het mee. Wat hij dan nog niet weet is dat het wapen heel bijzonder en gevaarlijk is. Het is een experiment uit de tweede wereldoorlog en maakt nog steeds slachtoffers. Omdat Joey het mee naar huis neemt, zal zijn leven nooit meer hetzelfde zijn. Hij komt terecht in een gevaarlijke wereld en ze hebben plannen met hem. En er zijn ook nog eens mensen die het vuurwapen in handen willen hebben. Hij moet vluchten en rennen voor zijn leven. Als lezer merk je die druk echt op. Je voelt de klok bijna tikken.Het is een spannend verhaal en er zit veel vaart in!

Het weer geeft het boek ook een typische sfeer. Mensen die uit de buurt komen van Den Helder, weten dat het er flink kan spoken. En de stevige wind, maakt het vaak zwaar voor fietsers. Joey, het hoofdpersonage heeft ook vaak tegenwind, letterlijk en figuurlijk. Beeldend geschreven!

De IJsvogel is een wapen dat je liever niet wilt tegenkomen. Het wapen doet rare dingen met mensen. Het geeft ook een vleugje SF aan het verhaal. Door de nanotechnologie, zet het je ook tot nadenken. Ik hoop dat dit nooit werkelijkheid kan worden! Het idee geeft mij de kriebels en dat doet Lineke met elk boek, iedere keer weer! Heerlijk als een thriller dat met je doet!

Het einde is echt heel goed. Je zit op het puntje van je stoel. En als je het boek dan dichtslaat, weet je dat meer wilt! Gelukkig gaan ze aan een tweede Verzoekboek beginnen, nog dit jaar!

Dit boek is begonnen als Het Verzoekboek. Een bijzonder project. De mensen die er aan meededen, konden namen, plaatsen en andere dingen bedenken. Hierdoor wist Lineke vaak zelf niet welk kant het verhaal zou gaan.  Voor haar ook erg leuk om te doen, omdat ze zelf misschien wel een andere richting was ingeslagen. Het is echt bijzonder knap van een auteur om zoiets te schrijven, origineel en uniek!

Voor mensen uit de omgeving van Den Helder een echte aanrader. Het speelt zich grotendeels af in en rondom de stad. Als je daar de weg weet dan zie je het zo voor je.

Alleen is het niet Fort Kijkduin maar Fort IJmuiden. Daar moest ik aan wennen. Ik was met mijn gedachten steeds in Den Helder en IJmuiden is dan erg ver weg. Dit is de vrijheid van de schrijver(s).

Toch beschrijft Lineke de hele sfeer van Fort Kijkduin en hoe het eruit ziet. Dus je bent echt nog steeds in Den Helder, voor je gevoel.

Op sommige momenten denk je precies te weten wat er door het verzoekboek team is bedacht. En op andere momenten weet je zeker dat het van Lineke is.

Het is voor mij een persoonlijk boek geworden. Voor iedereen die meegedaan heeft is dat ook zo. Er zit toch een stukje van jezelf in, hoe klein het ook is. Joey is een naam die persoonlijk is voor mij (ook mijn familienaam kwam voorbij).

Ik vind het heel moeilijk om het boek te recenseren. Omdat ik zelf meegedaan heb met het project, kan ik minder objectief zijn. Ik ben trots op het resultaat en kijk alweer uit naar het volgende Verzoekboek. Voor een Verzoekboek- Debuut is het een erg spannend verhaal. Daarom geef ik het boek 4**** ( Cijfer:8).

J. Sharpe – Het web van Senora

0

snora

Het boek begint meteen goed. Het aangrijpende verhaal van Kayleigh Winstone laat je niet meer los. Ze heeft haar man en twee zoontjes verloren en probeert verder te gaan met haar leven. Als ze op een dag ontvoerd wordt, is haar wereld ineens helemaal anders. Ze doet haar ogen open in een park, ze weet waar ze is…..Maar er is iets vreselijks mis! Haar overleden zoontjes zijn weer levend en gezond.

Senora is geen stadje waar je wilt stranden, zeker niet als de stroom uitvalt. De stad is langzamerhand gek aan het worden. De bewoners draaien door en niemand is meer veilig. Hoe kun je deze stad ooit levend verlaten? Er gebeuren verschrikkelijke dingen en er is geen contact meer met de buitenwereld.

Je volgt meerdere personages in dit boek. In het begin zijn het er vrij veel. Je vraagt je af, wat ze allemaal met het verhaal te maken hebben. Je leert een aantal personages stapje voor stapje steeds beter kennen. Maar alle puzzelstukjes vallen later op zijn plaats. Dus je kunt heerlijk mee denken. Want als lezer moet je weten wat er aan de hand is!

Zo nu en dan kreeg ik een beetje het gevoel van Under The Dome- Stephen King. Het is een heel ander verhaal, maar toch kreeg ik weer een King-gevoel. Hoe de auteur dat steeds doet, weet ik niet. Als een King fan, kom je dit niet heel erg vaak tegen!

Spannend vanaf de eerste pagina. Een echte pageturner. Suspense, Horror en een vleugje SF, maken het boek tot een goede stevige mix.

Het plot is echt goed bedacht en het verhaal is origineel. De cover was me in het begin niet echt duidelijk. Maar ook daar ga je achter komen. De cover past perfect bij het boek. De titel is ook uitstekend gekozen.

Voor een boek van deze auteur moet je altijd even gaan zitten. Want als je eenmaal in het verhaal zit, kom je er niet snel meer uit! Je hebt geen tijd meer voor andere dingen!

Ik geef het boek 4****

Gast Recensie: Co De Feijter over Vince Flynn- Machtsovername

0

flynn

De mening van Co:

Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat Machtsovername het eerste boek was wat ik van Vince Flynn gelezen heb.

Een echte actiethriller, waarbij ik vanaf het begin gegrepen werd door het verhaal. Een optimale mix van spanning met een korte achtergrond, waardoor je gegrepen blijft.

Doordat het verhaal vanuit meerdere spelers wordt beschreven krijg je een mooi inzicht in de verschillende karakters van deze hoofdrolspelers, niet alleen van Mitch Rapp, maar ook van de belangrijkste terrorist en van een aantal politieke figuren.

Er is precies genoeg aandacht voor uitleg over de techniek van bv. de gebruikte wapens zonder dat dit teveel afleidt.

Gelukkig had ik vakantie toen ik de kans kreeg dit boek te lezen, zodat ik het boek van bijna 500 bladzijden bijna achter elkaar uit kon lezen.

Wat mij betreft: 5 sterren (op een schaal van 5)

 

Samenvatting van bol.com:

Een berucht terrorist probeert Amerika op de knieën te krijgen door de president in het Witte Huis te gijzelen. Omdat antiterrorisme-expert Mitch Rapp deze terrorist al langer op de huid zit, krijgt hij de opdracht om de president te bevrijden. Niet iedereen wil dat de president de aanslag overleeft, zodat de plannen op een fiasco lijken uit te lopen. Maar Rapp is eigenwijs genoeg om zijn eigen plan te trekken. Dit deel uit de serie met de sympathieke Rapp in de hoofdrol verscheen al in 1999 (in 2013 overleed de auteur, de serie wordt voortgezet door Kyle Mills) en heeft veel raakvlakken met de later verschenen film ‘White House down’. De hoofdpersonen zijn echte patriotten die hun land en president door dik en dun steunen. Hoewel het verhaal en de ontwikkelingen voorspelbaar verlopen en de karakters vrij zwart-wit worden neergezet, blijft het boek door het kat-en-muisspel de bijna volle 500 blz. spannend. Dat komt zeker ook door de sympathieke hoofdpersonen die de volwassen lezer makkelijk voor zich innemen. Het taalgebruik is niet moeilijk, het verhaal prima te volgen.

Gastblog: Johan Klein Haneveld – ​SF en fantasy – we hebben ze allebei nodig!

0


Als ik wil weten hoe de huidige wereld eruitziet, kijk ik wel uit het raam. Of ik breng wat tijd voor op Twitter – dan word je genoeg geconfronteerd met de realiteit. Daar heb ik geen boeken voor nodig. Ik lees liever verhalen die niet echt gebeurd zijn of zouden kunnen gebeuren. Verhalen die zich afspelen in de toekomst, waarin de mogelijkheden worden verkend van de natuurwetten, of van technologische of maatschappelijke ontwikkelingen, of verhalen die zich afspelen in fantasielanden, waar mensen nog reizen per paard of per luchtballon, waar draken zich schuilhouden in grotten en bomen kunnen praten, en op open plekken in het bos de elven dansen. Verhalen die me laten dromen van een mythisch verleden, of verwondering opwekken over concepten waar ik nog niet over had nagedacht. Ik ben een fan van science fiction en van fantasy. Niet alleen lees ik graag verhalen uit beide genres (of kijk ik SF- of fantasyfilms), ik schrijf ze ook. Mijn tweeluik ‘De Krakenvorst’, waarvan boek 1: ‘Keruga’ al uit is, is een fantasyboek. ‘Conquistador’ is een bundel SF-verhalen, die zich afspelen in de toekomst van de volgende eeuw, tot de tijd dat zelfs de zwarte gaten verdampt zijn en sterren nog maar een verre herinnering zijn. 
 
Onmogelijke werelden
Een definitie van deze genres die ik ergens heb gelezen, was dat ‘fantasy probeert het onmogelijke waar te laten schijnen, sciencefiction probeert het onwaarschijnlijke mogelijk te laten lijken’. Dat vond ik een mooie. Want als we fantasyverhalen lezen weten we dat ze zich niet in onze werkelijkheid kunnen afspelen. Er leven geen reuzen, elven, dwergen of hobbits op onze planeet. Toverspreuken hebben geen effect en goden nemen geen mensengedaante aan. En als je naar het oosten vaart kom je niet uit bij de rand van de wereld. In fantasyverhalen weet de schrijver het echter zo weer te geven dat je erin gaat geloven. Je loopt echt met het reisgezelschap door de gangen van Moria, vliegt met Harry mee tijdens een potje zwerkbal en staat met Jon Snow onderaan de grote muur van ijs. J.R.R. Tolkien noemde dit ‘elfenmagie’ – het vermogen van een schrijver om een andere wereld te scheppen, waar een lezer met zijn of haar verbeelding in kon binnentreden. En zoals het geval was met elfenmagie liet dat de lezer niet onberoerd, hij kwam veranderd terug in het dagelijkse leven. 
 
Onwaarschijnlijke mogelijkheden
Sciencefictionverhalen spelen zich echter wel in onze wereld af, in een heelal waar dezelfde natuurwetten gelden als in de onze, waar mensen en samenlevingen zich gedragen volgens de regels waar ook wij aan onderworpen zijn. Maar die natuurwetten (de basis voor onze technologie, voor onze maatschappij) kunnen onvermoede, fascinerende consequenties hebben. We hebben bijvoorbeeld aanwijzingen dat er een oceaan aanwezig is onder het ijs van Europa. Er is dus een kansje dat daar ook leven te vinden is. Als dat zo is, hoe zou het er dan uitzien? En hoe zouden wij daarmee omgaan? Of stel dat het met behulp van genetische manipulatie mogelijk zou zijn je eigen kinderen te ontwerpen? Hoe zouden mensen daarop reageren? Hoe zou de samenleving er dan over een paar decennia uitzien? Hoe denken mensen dan over niet gemanipuleerde mensen? Of stel dat iemand als Wilders minister-president wordt, hoe zou ons land zich ontwikkelen? Zouden er mensen in verzet komen? Sciencefiction onderzoekt alle scenario’s, hoe onwaarschijnlijk ook. Daarmee kun je voor verrassingen komen te staan: whoa! Dus dat is hoe een groepsbewustzijn eruit zou zien! Dus zo komen zwarte gaten aan hun einde! Zo kwetsbaar is ons ecosysteem! Dit is de ‘sense of wonder’ waar wel eens over gesproken wordt. 
 
Achteromkijken met fantasy
Ik vind het echter ook leuk erover na te denken waarom ik zo van de fantastische genres houd. Ik denk dat het is omdat waar sciencefictionverhalen ons helpen vooruit te kijken naar wat mogelijk is, fantasyverhalen ons helpen terug te halen wat we verloren zijn. Als we fantasy lezen kijken we als het ware over onze schouder terug naar waar we vandaan kwamen. Als kind keken we namelijk op een magische manier naar de wereld. We waren bang voor het onweer, we geloofden in Sinterklaas, we wisten zeker dat dieren konden praten. De wereld had glans. We verbaasden ons over een harige spin, die we tussen de struiken vonden, en een knikker was voor ons even veel waard als een diamant. We droomden dat we helden konden worden, ridders of brandweerman, prins of diepzeeduiker. We zouden de wereld veranderen. Niets kon ons tegenhouden. Maar we zijn ingehaald door de werkelijkheid, de wetenschappelijke verklaringen hebben onze wereld onttoverd, we draaien mee in de molen van het werkende leven en bezwijken onder de druk van al onze verplichtingen. Fantasy helpt ons in dat grijze bestaan weer kleur te brengen. We ontsnappen even naar een andere wereld. Maar ook gaan we de magie die ons omringt weer zien. G.K. Chesterton schreef bijvoorbeeld dat in sprookjesverhalen de lucht van goud is en het gras paars, zodat we ons er weer over zouden verwonderen dat de lucht blauw is en het gras groen. En misschien heten we geen Aragorn en Arwen, maar onze liefdesrelaties kunnen net zo veel betekenis hebben. Ook al zijn we volwassen, op heel veel kleine en grote manieren kunnen we heldendaden verrichten. En daardoor worden we gemotiveerd. Niet voor niets wordt fantasy ook wel genoemd: de literatuur van het hartsverlangen. We moeten ons hart weer in ons voelen bonzen om de strijd aan te gaan met de orks en met de draken die ons belagen.
 
Vooruitkijken met sciencefiction
Maar hoewel fantasy in Nederland steeds groter wordt – kijk maar eens naar alle schrijvers op bijvoorbeeld Castlefest – lijken we sciencefictionverhalen nog met enig wantrouwen te bekijken. Alsof ze saai zouden zijn, vol formules, met platte karakters. Ik denk zelf echter dat we niet zonder sciencefiction kunnen. Vooral niet in onze tijd van wetenschappelijke en maatschappelijke veranderingen. Denk aan de social media en het verlies van privacy waar we mee te maken hebben, de ontwikkeling van kunstmatige intelligentie, de opkomst van extreem rechts in de politiek, Trump en de dreiging van een nieuwe atoomoorlog, gemodificeerd voedsel en plastic in de oceanen, en nieuwe inzichten in zwaartekracht en elementaire deeltjes. Sciencefictionverhalen kunnen ons helpen na te denken over wat deze ontwikkelingen betekenen, wat voor gevolgen ze kunnen hebben en hoe wij erdoor veranderd zullen worden. Sciencefiction helpt ons vooruit te kijken. Niet alleen om te zien waardoor we bedreigd worden (denk aan 1984 en de Hongerspelen), maar ook om de mogelijkheden te zien. Is het mogelijk om op Mars te landen? Is het mogelijk naar andere sterren te reizen? Zouden we meer kunnen dan we nu durven denken? ‘Stardust and ashes’ – zo noemde een schrijver het. Sciencefiction laat ons zien dat we ongekende mogelijkheden hebben, we zijn sterrenstof, maar ook dat we in staat zijn ons ecosysteem en onszelf te vernietigen, tot as te reduceren. Net als fantasy doet SF ons dus dromen, maar dan niet om uit het verleden terug te halen wie we waren, maar om ons voor te stellen wat we in de toekomst kunnen zijn. Het is een gevleugelde uitdrukking dat als je doet wat je altijd hebt gedaan, je zult krijgen wat je altijd hebt gekregen. Dat geldt voor elk individu maar ook voor de mensheid als geheel. We zien nu wat de gevolgen zijn van ons huidige gedrag. Fantasy helpt ons eraan te herinneren dat we eigenlijk meer verwachtten van het leven, sciencefiction helpt ons plannen te smeden om het ook daadwerkelijk anders aan te pakken, om dat leven te gaan bereiken waarvan we dromen. Het is dus geen vlucht uit de werkelijkheid, maar een ontsnapping naar de werkelijkheid. En de enigen die niet willen dat mensen ontsnappen uit hun werkelijkheid, zijn de gevangenisbewaarders, de bewakers van de status quo. Als zoveel mensen wantrouwig zijn ten opzichte van sciencefiction en fantasy, dan is dat omdat ze bang zijn dat hun comfortabele leventje op het spel staat. Nou, laat ze maar bang zijn! 
 
SF in Nederland
Ook in Nederland zijn heel veel sciencefiction- en fantasyschrijvers actief. Ikzelf natuurlijk en ik zou het leuk vinden als je mijn boeken las en me liet weten wat je ervan vond. Je kunt mijn schrijfavonturen volgen op JohanKleinHaneveld.blogspot.nl en op facebook: https://www.facebook.com/JohanKleinHaneveldschrijver/. 
Maar als je meer schrijvers in de fantastische genres wilt leren kennen, wil ik je graag wijzen op de Stichting Fantastische Vertellingen. Om te beginnen brengt deze stichting elk jaar het jaarboek Ganymedes uit. Een boek met verhalen van Nederlandse en Vlaamse schrijvers, van fantasy en magisch realisme, tot sciencefiction en horror. Zowel bekende en ervaren schrijvers als opkomende auteurs. Altijd heel erg de moeite waard en omdat de stichting geen winstoogmerk heeft, betaal je er nog geen tientje voor! In Ganymedes 17 die eind deze maand verschijnt vind je verhalen van onder andere Nienke Pool, Sophia Drenth en Tais Teng, en van mijzelf een verhaal en een gedicht. De moeite waard, dat kan ik je nu al vertellen. Stichting Fantastische Vertellingen publiceert ook nog eens het tijdschrift ‘Fantastische Vertellingen’, dat elk kwartaal uitkomt. Het bevat niet alleen korte verhalen, vaak ook nog eens prachtig geïllustreerd, maar ook diepgravende besprekingen van boeken en films. Eigenlijk is elk nummer een mini-bundel, want ze zijn eigenlijk allemaal rond de 100 pagina’s. Je kunt losse exemplaren bestellen, maar ook een abonnement nemen (http://shop.pr1ma.nl/fantastische-vertellingen-4-nrs-abonnement-in-ned.html). Heel inspirerend, en je stimuleert er ook nog eens de schrijvers mee, omdat die nu een plek hebben om verhalen naartoe te sturen. Kijk op de website http://shop.pr1ma.nl/ voor meer informatie. 

Wessel de Valk – Bestemming onbekend

0

bestemming onbekend

Het boek begint meteen goed. Er verdwijnen mensen bij een mysterieuze explosie. Een persoon blijft over: Iskander.

Iskander komt per ongeluk terecht in een vreemde situatie En wie is toch die mysterieuze man in het zwart, die na de explosie verschijnt? . Hij maakt kennis met een vrouw, en daarmee ook met het Reizen en voordat hij het weet staat de wereld op zijn kop. Hij moet proberen in leven te blijven, want ze zitten achter hem aan. Ze willen alles over hem weten. Wat maakt hem zo bijzonder?

Zoe is mijn favoriete personage. Best gaaf, wat zij allemaal kan. Ook zij moet rennen voor haar leven. Ze probeert er achter te komen, wie er achter ze aan zit. Fisller helpt ook met het onderzoek. Hij werkt voor Limes en weet dus veel van Reizen af.

Het verhaal is origineel en gaf mij een beetje het gevoel van de tv serie: Sliders. Deze mensen sprongen door wormgaten. Dit verhaal is dus een andere manier van Reizen!

Het is wel een verhaal, waar je met je hoofd bij moet blijven. Soms was ik even kwijt, waar de personages waren. Het gaat vrij snel allemaal, als ze op de vlucht zijn. Dus er waren momenten dat ik even niet meer wist waar het verhaal zich afspeelde. Daar kwam je dan lezende voort weer achter.

Het is een echte science fiction thriller. Soms komen er termen voorbij die alles met tijd en ruimte te maken hebben. Maar ook Kwantumfysica. Dit zijn stukjes die niet vlot lezen, maar wel leerzaam zijn.

Spannende momenten worden afgewisseld met rustige stukken. Ondanks alles duurde het echt even voordat ik in het verhaal zat. De schrijfstijl is niet wat ik gewend ben, dus ik moest omschakelen! Daar moest ik echt aan wennen.

Dit verhaal is enorm beeldend geschreven. Je ziet de flitsen en wat er daarna gaat gebeuren, allemaal echt voor je. Soms stond er even een woordje in die ik niet herkende, maar dat is zo opgezocht. Dus leer je ook nog iets, tijdens het lezen.

Ik geef het boek een : 7! ( dat komt neer op 3,5 sterren). Ik had dit keer een cijfer in mijn hoofd. Het volgende boek ga ik ook binnenkort lezen!

Johanna Lime – De Vergeten vloek 1: Sluimerend vuur*****

1

sluimerend vuur

Ik keek al een tijdje uit naar dit boek! Mijn verwachtingen waren ook hoog. Maar die zijn allemaal uitgekomen! Dit is het tweede boek van de auteurs: Johanna Lime. Het eerste boek in een serie: De vergeten vloek.

In dit verhaal volg je een aantal personages. Je leert ze echt goed kennen en krijgt een band met ze.

Ze hebben een aantal dingen gemeen en zo leren ze elkaar ook  kennen. Je voelt met ze mee en zou ze het liefste willen helpen. De verhaallijn bouwt langzaam op en je kunt het boek niet meer wegleggen. Je moet doorlezen. Een echte pageturner in het fantasy/sf- genre.

Kamilia ken ik nog uit hun andere boek. Ze heeft een bijzondere kracht en kan de geesten van overleden mensen zien. Ze is stapelgek op haar oma, maar in dit boek blijft ze in haar eigen tijd en gaat ze er alles aan doen om de jonge kroonprins te helpen met zijn magische gave.

Jima is een jonge prins. Hij krijgt te horen dat hij kroonprins is van Laskoro. Van af dat moment rust er een grote druk op zijn schouders, want hoe kan hij zo’n groot koninkrijk beschermen? Hij wil het liefste iedereen van zijn bevolking gelukkig zien. Hij heeft een sterke magische gave. En de Morane slang staat hem bij en beschermt hem. Jima heeft veel aan zijn hoofd. Hij moet ook een speciaal kristal zien te bemachtigen. De zoektocht naar het kristal is spannend.

Lucian (is stiekem mijn favoriete personage) is hoofd van de vertalingscommissie en hij is de zevende zoon van de zevende zoon. Zijn vader verwacht grootste dingen van zijn zoon. Lucian heeft ook echt prachtige magische krachten. Hij is goed getraind. En jaagt veel vrouwenharten op hol. De tekeningen op zijn huid, zijn prachtig, maar hebben voor hem een heel andere betekenis dan gewone tatoeages. Ze kunnen namelijk bewegen en kunnen nog meer dingen! Dit is zo beeldend op papier gezet dat je het gewoon echt voor je ziet. Zijn hele personage spreekt me enorm aan. Hij is zeker van zichzelf en stapelgek op zijn zoontje.

Franck is de zoon van Norman Gettverdrey. Hij is niet zo blij met zijn vader. Zijn ideeën worden steeds extremer. Gaat hij zijn vader tegen houden of niet? Hij moet een keuze maken.

Er zijn mensen die Jima dood willen hebben. Er worden diverse aanslagen gepleegd met magie. Kunnen Jima en zijn vrienden in leven blijven?

De schrijfstijl is lekker vlot, korte hoofdstukken. De auteurs nemen je mee op reis door hun prachtig geschapen wereld. Je ziet elk hoofdstuk door de ogen van een van de personages.

De wereld geeft me een aards gevoel, maar dan ver in de toekomst. Het is een science fictionachtige wereld. Dit merk je door de manieren van reizen, voertuigen en techniek. Het is op een steengoede wijze gemixt met de magische (fantasy) wereld. Niet in een hokje te stoppen!

Er zijn ook diverse planeten, waar men heen kan. Maar ook kun je met ruimteschepen reizen en is er een ruimtevloot. De snelwegen zien er ook heel apart uit. En omdat de auteurs zo beeldend schrijven, zie je alles voor je.

Ik werd vanaf het begin in het verhaal gezogen. Ik kijk echt uit naar het volgende deel. Ik wil weten hoe het verder gaat. Het is een dik boek, maar je vliegt  er doorheen en vergeet de tijd. En dat is echt een magisch gevoel als lezer. Ik geef het boek 5*****.