Gastrecensie: Johan Klein Haneveld over: Mijn naam is Jack- Ton den Dekker

Jack is mijn naam
Ton den Dekker

Ik kreeg de trilogie ‘Vrede van Gaul’ van Tazzy Jeninga om gastrecensies te schrijven voor haar blog. Ik had wel ‘ja’ gezegd, maar ik had het daadwerkelijk lezen van de boeken toch uitgesteld, omdat ik dacht dat het met de kwaliteit abominabel gesteld zou zijn. Immers, dit waren in eigen beheer of via publishing on demand uitgegeven boeken van iemand wiens naam ik nog nooit was tegengekomen in bundels of tijdschriften of in lezers- en schrijversgroepen op het internet. Dan zou het wel niet veel voorstellen, geloofde ik. In mijn recensie van het eerste deel schreef ik al dat ik tot mijn verrassing mijn woorden moest terugnemen. Ik gaf het boek zelfs vier sterren (zij het net aan, een 7,5). Het was een fascinerend SF-verhaal in een toekomstige wereld waar een nieuwe beschaving Europa en een groot deel van Azië heeft ingenomen. Dit land, ‘Gaul’, wordt gekenmerkt door een hoog ontwikkelde technologie in combinatie met spiritualiteit en zorg voor de omgeving. Het lijkt een utopie, maar er zijn schaduwkantjes aan, zo zorgt de angst voor vreemdelingen van de Galliërs dat landen buiten Gaul zich daadwerkelijk tegen hen gaan keren, en is er een familie die in het geheim de koers van de wereld lijkt te bepalen. Hoofdpersoon Detlev blijkt tot deze familie te behoren en moet al snel op de vlucht slaan voor misdadigers van buiten en voor de Gallische wet, en dreigt zijn vrienden en familie mee te sleuren in zijn val. Mijn belangrijkste problemen met het boek waren het wat trage tempo en de overdaad aan verklarende teksten. Dit is een geval waarbij de regel ‘show, don’t tell’ nou wel een keer wat meer mocht worden toegepast. Op deze punten en een zeker melodramatisch toontje in de beschreven relaties na vond ik het boek zeker tot de verbeelding spreken en het tweede deel liet ik dan ook niet zo lang liggen. Dit boek speelt zich af zeven jaar na het eerste. Detlev is onder de naam Jack in dienst van het leger van een buitenaardse satelliet. Zijn geheime familie is aan het organiseren dat hij kan verdwijnen en zijn opleiding kan vervolgen. Maar voor dat kan gebeuren raakt hij in conflict met iemand die hij van vroeger herkent, Diel Nyquist. Bovendien is hij als doedelzakspeler uitgenodigd voor de bruiloft van een vroegere vriend (die niet weet dat Jack eigenlijk Detlev is) waar hij een duet moet zingen met April, een meisje dat op Detlev verliefd was. Complicaties volgen elkaar vanaf dat moment natuurlijk in een hoog tempo op.
Laat ik met de negatieven beginnen. Mijn kleinste kritiekpuntje is dat er een paar redactiefoutjes in staan: een of twee d/t-foutjes, een paar ontbrekende woorden, dat soort dingen. Niet veel en ik zag geen kromme zinnen, storende herhaling van woorden of begrippen of beschrijvingen die niet klopten. Verder valt de schrijver nog steeds in zijn oude valkuil van het teveel willen beschrijven. Verklaringen van gebruiken en achtergronden zijn vaak langer dan een pagina. De wereldbouw had eerder gesuggereerd kunnen worden want al deze details zijn niet nodig voor de ‘suspension of disbelief’. Ik ben sowieso niet heel groot fan van de alwetende verteller die hier gebruikt wordt, waarbij we in ieders gedachten kunnen kijken. Ik leef liever per scene met één persoon mee. Maar het leidt ook tot goedkoop spanning opwekkende zinnen als ‘Hij zou spoedig ontdekken, dat hij zich daarin had vergist …’ Ik vond soms de emoties van karakters wel heel groot uitgemeten (er wordt veel gehuild, vooral door vrouwelijke karakters). Verder was dit wel heel duidelijk een tussenboek. Het verhaal was veel kleinschaliger, in ruimte zowel als in tijd, en er gebeurt veel minder dan in het eerste boek. Hoewel ik aanvankelijk dacht dat het daardoor trager las (ook door alle uitleg) ben ik er uiteindelijk toch vlug doorheen geschoten. De schrijfstijl is, ondanks mijn aantekeningen daarbij, toch plezierig te noemen. Niet hoogdravend, maar passend bij het verhaal dat de schrijver voor ogen stond.
Wat me vergeleken met het eerste deel meeviel was dat de dialogen waren aangescherpt. Ik had veel minder het idee dat gesprekken onnodig volledig waren uitgeschreven met inbegrip van standaard interacties die ervaren schrijvers zouden weglaten. In het eerste boek waren de dialogen daardoor traag, met opvulling die niet veel toevoegde, maar hier waren de gesprekken relevanter en daardoor interessanter. Daar had de schrijver veel van geleerd. Ook vond ik een aantal van de SF-ideeen die in het laatste deel van het boek om de hoek kwamen kijken heel erg boeiend. De bijzondere familie blijkt een grootschalig ideaal te hebben, me toen ik erover las even de adem benam. Ik hou van grote ideeën in mijn verhalen, dus ik kon dit wijdere perspectief wel waarderen. Het maakt me ook heel benieuwd naar het derde deel, waarin we er volgens mij nog veel meer over zullen lezen.
Een laatste opmerking die ik nog wil maken is meer ideologisch. Ik had er in het eerste boek al last van, maar nu nog meer, dat ik de neiging had om voor de slechteriken te zijn. Ik vroeg me al af waarom die zo slecht werden weergegeven, als meedogenloze misdadigers, die het hele zonnestelsel willen vernietigen en niets anders kennen dan haat. Als ze subtieler waren geweest, had ik ze als de ‘goeien’ gezien. Je bent namelijk als lezer meestal geneigd te kiezen voor de zwakkere partij in het verhaal, voor de ‘underdog’, degene die niet al bij aanvang van het verhaal de touwtjes in handen heeft. We zijn voor het verzet in Star Wars, niet voor de Empire, voor de hobbits, niet voor Sauron. De ‘goeden’ in dit verhaal, de familie Ayton, zijn echter hoog verheven boven de vijanden, die gewone mensen zijn als jij en ik. Detlov en zijn familie kunnen tot wel duizend jaar blijven leven, beheersen gevechtstechnieken beter dan ieder ander, hebben een eigen eiland, worden gediend door androïden en ruimteschepen, blijken te beschikken over levensvormen van nanotechnologie die eigenlijk alles kunnen, zelfs in de tijd en door de ruimte reizen, en ze kunnen ook nog eens zonder repercussies in het veiligheidsnetwerk van Gaul binnendringen. Dat maakt ze eigenlijk vanaf het begin de gedoodverfde winnaar en hun vijanden de ‘underdogs’. Ik weet dat de hoofdpersoon de erfenis van zijn familie als een vloek ziet, maar zo werd het niet echt door de schrijver gebracht. Bovendien, als de vijand nu wordt verslagen, is dat omdat die slechts een gewoon mens is, en de familie Ayton gewoon ‘beter’. Alsof de gemodificeerde Khan het wint van kapitein Kirk omdat hij sterker is. Daar had de schrijver wat beter over kunnen nadenken.
Toch ben ik over het algemeen positief over dit boek. Een originele wereld, leuke ideeën en een vlotte schrijfstijl (hoewel met ‘infodumps’) maken dit een welkome toevoeging aan de het nog kleine terrein van de Nederlandstalige sciencefiction.

Johan Klein Haneveld

Advertenties

Achterblijvers

1

Deze verhalenbundel is een echte aanrader. Het zijn sciencefiction verhalen, maar het is ook fantasy. Elk verhaal is weer een verrassing. Het zijn geen lange verhalen, maar wel krachtig. Bij een aantal verhalen, ga je toch nadenken: wat als? En een aantal zullen je raken!

Maar het thema, is in alle verhalen duidelijk. Daarom is de titel perfect gekozen. In elk verhaal blijft er wel iemand achter of hij/ zij staat er echt alleen voor. Je kunt op zoveel manieren achterblijven.

Je gaat mee naar de toekomst, bezoekt andere planeten en realiteiten. Je gaat lezen wat kunstmatige intelligentie kan gaan doen. Het is een kijkje in de toekomst, maar sommige dingen zijn in het heden al aan de orde van de dag: denk maar eens aan klonen.

Ik ga de verhalen nu op mijn manier beschrijven, met een aantal steekwoorden en zinnen. Dit vind ik altijd weer een uitdaging, maar het mis gelukt! Zet je schrap:

Het bonus verhaal begon meteen al erg goed! De toekomst van de aarde, zou jij er willen achterblijven?

Dryaden, mysterieuze stemmen die Naya naar huis roepen. (vooral de hellehonden, in dit verhaal spraken mij erg aan, originele toevoeging).

Wees voorzichtig met wat je zegt in de toekomst…..

De magie van schilderijen en twee (voor elkaar) vreemde wezens, die iets speciaals hebben samen.

Een aangrijpend verhaal over hoe het leven er in de toekomst uitziet, voor iemand met het Downsyndroom. Deze heeft mij echt geraakt. Mooi!

Goden willen ook de vrijheid om keuzes te kunnen maken. Vaak voelen ze zich gevangen in hun eeuwige leven.

Een gedegradeerde soldaat komt in een ‘ doods’ dorp terecht.

Wakende ogen, die vanuit de ruimte neerkijken op de aarde, die bedekt is met een groene mist.

De laatste van je soort zijn. En wat is de betekenis van menselijkheid?

Eenzaamheid, zelfs monsters hebben er last van. Deze vond ik ook erg goed, raakte me echt.

Zou jij de aarde achterlaten voor een nieuw begin?

Een nimf die op zoek is, naar meer in het leven. (Een van mijn favorieten).

En tombebewaker die er alles voor over heeft om haar object te beschermen en te verrijken.

Wakker worden en erachter komen, dat je de enige overgebleven mens op de wereld bent. Dit is stiekem mijn favoriet. De hele sfeer, was twilight zone achtig. En je voelde de eenzaamheid. Ik kreeg de kriebels van het lege Amsterdam. Stel je eens voor! Brrrrr.

In andere dimensies kun je bijzondere mensen ontmoeten, die je wilt of moet helpen.

Een meisje dat alles tekent wat ze ziet, ze geloven haar niet, maar dan wordt het ineens echter……Omdat er een draak ten tonele verschijnt.

Wat gaat er (niet) gebeuren, als je sterft? Een vraag die ons allemaal dwarszit. En daarom is dit verhaal ook erg sterk.

Een smerige bom, die in de toekomst afgaat zorgt voor stralingsziekte bij een groep vrouwelijke strijdkrachten.

Wat staat er te gebeuren als kunstmatige intelligentie de touwtjes in handen krijgt?

Het lot brengt je soms samen, met iemand die je als de vijand ziet.

De zwartste dag van een aantal volkeren.

Een tijd waarin je overal wel een implantaat voor kunt aanschaffen. Maar is dit wel een goede idee? Verlies je dan je menselijkheid, niet langzaam?

Klonen is gevaarlijk. Weet waar je mee bezig bent!

De zeer vreemde verdwijning van een bus vol met voetballers. Wat is ze overkomen? Er is iets heel vreemds aan de hand.

Wat als het monster onder je bed, je helemaal niet bang maakt?

Een worden met de natuur is levensgevaarlijk.

Ik vond het een hele sterke verhalenbundel en geef het dan ook 4,5 sterren. Het leest vlot en alle verhalen zijn anders en niet met elkaar te vergelijken.

In dit boek staan verhalen van:

Annette Akkerman | Jan van Beek | Niels van Beelen | Mark Bruinekreeft | Niels Colijn | Perry Dex | Wouter van Gorp | Mark Groenen | Mike Jansen | Peter Kaptein | Johan Klein Haneveld | Jorrit de Klerk | Jop van der Meij | Jan Meijers | Hay van den Munckhof | Garvin Pouw | Tim Reus | Karen van Soomeren | Cathinca van Sprundel | Ineke van Stempvoort | Romi de Temmerman | Laura Umbgrove| Miranda Weernink

Winnen : Hannes Wielant / SF pakket!!!!

0

**Winnen** Hannes Wielant /SF pakket

Wat zit er in dit pakket?
*gesigneerde bladwijzer
*gesigneerde flyer
*gesigneerde kaart
*gesigneerde zelfgemaakte bladwijzer met een tekst aan de achterkant!
*Starwars voertuigje
*een mini lichtzwaard

Wat doe jij om kans te maken?
Het is simpel : Geef op de facebookpagina ik hou van horror fantasy en spannende boeken of op mijn blog ik hou van horror fantasy en spanning antwoord op deze vraag :

Zou jij onsterfelijk willen zijn?

Ps: Als er 20 mensen meedoen, verloot ik nog zo’n pakketje 😉. Ik stuur ze op naar de winnaar(s) met post.nl of sandd.

De winnaar(s) komt/komen er dmv lootjes. Deze actie loopt tot en met 30 april 2018. 16.00 sluit de pot.

Succes!

Blogtour: Arkhaii – Hannes Wielant

0

*** Blogtour*** science-fiction boek Arkhaii -Hannes Wielant

Arkhaii zijn onsterfelijke mensen. Zij leven echt enorm lang. Sommigen zijn honderden jaren oud. Maar ze beginnen zeldzaam te worden. Vladis is een Arkhaii. Vladis zit niet lekker in zijn vel. Hij is het eeuwige leven een beetje zat aan het worden. Hij kijkt nergens nog van op. De mens heeft al zoveel meegemaakt en planeten verwoest. Hij is depressief en toe aan iets nieuws. Als hij Celestine ziet, komt er een ommezwaai. En zijn broer Kain verschijnt ook weer in zijn leven. Arkhaii zien het als hun plicht om de mensheid te beschermen. Maar verdienen ze dat eigenlijk wel? Met Kain komen ook de problemen mee: de wolvenroedel. Deze problemen bedreigen het bestaan van hun Kolonisator.

De wereld is mooi opgebouwd. De kolonisator heeft een aparte vorm. Maar het staat zo op papier, dat je het echt voor je ziet.

De manier van oorlog voeren is bijzonder. Ze maken gebruik van zwarte gaten. Dit vond ik een heel origineel idee!

Dit boek zet je aan het denken?!!! Is het wel zo’n goed idee, dat de mens de ruimte gaat ontdekken? Als je ziet wat de mensheid de aarde (nu al )aan doet. En in het boek gaat de verwoestingsdrang van de mens nog verder. De mens kun je zien als een soort virus. Ze kunnen niet stopen. Ze willen altijd meer. En nog meer!! Je begint je af te vragen of dit misschien ons toekomstbeeld kan zijn! Ik denk van wel. Mensen blijven ruzie maken en willen macht. Dat dit onze ondergang zou gaan worden… zou mij niets verbazen.

Het boek heeft spannende momenten, maar richt zich vooral in het begin meer op menselijkheid. Later komen er spannende scènes voorbij, die je zo voor je ziet. Maar je blijft nadenken over de mens, tot de allerlaatste zin en ver daarna. Als dat De bedoeling was, van de auteur…? Dan is hij daarin, helemaal geslaagd!

De cover past goed bij het boek. Het is een scène uit het boek. Het krijgt van mij een 8! (4****).

Wil je meer weten en bijvoorbeeld de eerste hoofdstukken gratis lezen? Klik dan hier : https://www.hanneswielant.com/

Ben je in de buurt, kom je dan langs op de presentatie? https://www.facebook.com/events/2044074492514385/?ti=cl

Manon Spierenburg – Out There 2: de Gordiaanse Kloof

0

Dit boek mocht ik lezen voor sf terra. De recensie komt daar ook in te staan.

Dit is het tweede boek van de Out There serie.

Out There is een wereld waar mensen en dieren uit andere dimensies samenkomen. Ze zijn in hun eigen dimensie overleden of dood. Ze moeten op zoek naar de sleutel, die hun weer naar hun eigen leven brengt. Voor iedereen is dat verschillend. Bon Jon is thuis, maar is het wel echt thuis? Olivia ziet zo nu en dan stukjes van zichzelf voorbij komen. Willem wil zijn tweelingbroer Jan graag terug krijgen en heeft er alles voor over. Erdim is nog steeds vasthoudend en mevrouw van Dam kakelt erop los. Ze moeten weer een reis ondernemen om meer antwoorden te krijgen.

Onderweg lopen ze van de ene situatie in de andere. Als lezer begin je te denken dat ze om elke hoek weer wat nieuws voor hun kiezen krijgen. En dat is ook zo. Verhalen en films komen tot leven, dinosaurussen uit Jurassic Park, Harry potter is ook nog genoemd. Bij Alice in Wonderland, begon ik echt te fronsen. Je raakt als lezer compleet de weg kwijt. Ik vond het echt ongeloofwaardig worden. Er zit zoveel in dit boek dat het verwarrend wordt. De personages zijn ook de kluts kwijt in deze vreemde wereld.

Een van de personages praat ook in professorentaal, maar hij is nog maar 10 jaar oud. Wat hij allemaal zegt over de ruimte enz, ik moest het meerdere malen lezen.

Je leert sommige personages iets beter kennen. Dat is wel een pluspuntje.

In out there kan blijkbaar alles! Op een moment kijk je nergens meer van op. Maar het is te veel!

Het boek heeft een Vrij open einde. Dus er komt nog meer waarschijnlijk. mss gaat er dan meer duidelijkheid komen? 2**

**Gezocht : Gast Recensenten!!!!

0

**Gast Recensenten gezocht**
Zo nu en dan zal ik een bericht plaatsen, dat ik recensenten zoek. Foto’s van de boeken plaats ik erbij.

Nu heb ik er ook een aantal 😉. 
Wat verwacht ik van je?

-geef een korte motivatie, waarom jij het boek graag zou willen lezen. 

-dat je binnen een maand het boek leest (of we spreken iets anders af).

– je mening deelt in combinatie met een korte samenvatting.

– je de verzendkosten voor de rekening neemt

– je hoeft geen ervaren recensent te zijn

-je mag 1-2 boeken per keer kiezen.
Je recensie stuur je naar mij. Ik plaats hem op mijn facebook groep  ( mag je ook zelf doen) en op mijn blog. Je mag het zelf ook overal delen, via je eigen kanalen. Des te meer, des te mooier. Denk hierbij aan hebban, bruna en bol. Maar ook je eigen blog mag natuurlijk altijd 😁. 
Geef even aan, welk boek, op facebook  via een pb (Tazzy jeninga ) of reageer gewoon op het bericht op de facebookpagina : ik hou van historische leerzame boeken en romans. (Voor thrillers en sf : ik hou van horror fantasy en spannende boeken ), je kunt je alleen op deze manieren inschrijven. Dus niet via mijn blog(s)
Bij veel interesse in een boek ga ik loten 😉.

Debby Willems – Breekbaar 

0

Xui-Wen vecht tegen de duisternis.  Ze gaat mee met een duister persoon. Ze komt in een land terecht waar men veel gebruikt maakt van metaal. Dit geeft het boek een sciencefiction gevoel. Xui- Wen komt in aanraking met een vreemd masker. Haar wereld zal nooit meer hetzelfde zijn. Kan Ze de duisternis op afstand houden? Ze heeft ook nog een bijzondere gave. Wat zou jij daarmee doen? Negeren of er gebruik van maken? 

Ze gelooft in het goede. Zelfs de meest duistere ziel, moet ergens een lichtje hebben branden. Maar haar geloof in het goede zorgt voor veel problemen, pijn en verdriet. 

Haar oma wil haar beschermen, tegen haar beslissingen. Oma maakt zich grote zorgen. Maar hoe kan ze ingrijpen? 

Deze splinter is ook weer kort maar krachtig. Heel bijzonder dat een auteur een zo wereld tot leven kan laten komen in een kort verhaal.

Aangrijpend verhaal over vechten tegen de duisternis, Afscheid nemen en het goede zien in anderen. Twee verhaallijnen. 

De cover past perfect bij het verhaal. Het is een scène, die je na het lezen weet te plaatsen. 

De wereld doet echt futuristisch aan, maar ook voel ik een oude cultuur in het verhaal doordringen. Dit komt door De kledingstijl en de cover.Ik zie een futuristische Japans aandoende wereld voor me. Ook is het van deze tijd. De natuur moet nu ook nog vaak wijken voor gebouwen en techniek. Het zet je ook aan het denken. Bijzonder dat dit allemaal in en verhaal kan zitten!

Ik geef  het 4****