EdgeZero 2016

In deze bundel staan 20 verhalen van Nederlandse en Vlaamse auteurs in de genres: horror, fantasy en vooral veel sciencefiction. Er staan echt steengoede verhalen in. Sommigen vond ik wel iets minder, maar dat had met de schrijfstijl te maken, of het was mijn ding niet. Ik heb echt van veel verhalen kunnen smullen! Maar over het algemeen is het een bundel met verhalen van erg goede kwaliteit. Ik denk dat deze bundel voor iedere genre liefhebber wel een aantal verhalen heeft, waar hij of zij zich helemaal laat inzuigen.

Ik ga nu elk verhaal kort maar krachtig proberen samen te vatten, in een paar woorden of zinnen.

Hoe ver gaat de liefde voor robots in de toekomst?

Monniken met vreemde taakomschrijvingen.

Een schrijver neemt iets vreselijks mee uit Japan. Stiekem een van mijn favorieten.

Een Dystopische toekomst waar men vecht tegen het water en de ware liefde wil vinden..

Steeds maar weer opnieuw herboren worden, eist zijn tol.

Wat moet een robot doen, met een eigen wil?

Eigenzinnige eekhoorn, die op mars een ramp meemaakt. Ik herken er veel menselijkheid in, een van mijn favorieten dus.

Afscheid nemen bestaat (niet).

Enkele reis naar de hel.

Is het wel goed om herinneringen te bewaren?

Hoeveel tijd wil jij besteden met je familie, in een wereld waar de tijd in de ene realiteit sneller gaat dan de andere?

Wat is hoop? En wat als je hoop oplost in het niets?

Hoe belangrijk is geld voor je en hoe anderen op je neerkijken?

Monsterlijke graffiti.

Er is leven na de dood, zelfs voor bekende piraten… of is het een nachtmerrie? Ook een echte favoriet van mij.

Hoe vergaat het moeder aarde in de toekomst? Vergaat onze planeet of niet?

Toekomstig Rotterdam.

Dode zeemannen, dode reizigers, dode dronkenlappen, wat gebeurt er als ze visite krijgen van een sterveling?

Het vlees begint te praten tegen de slager.

Dystopisch Eindhoven.

Sommige verhalen lezen vlot, een andere doe je wat langer over. Het ene verhaal is kort maar krachtig, het andere is gewoon lekker lang. Voor ieder wat wils. Ik geef deze bundel 4**** omdat de kwaliteit echt goed is. Mogen we trots op zijn als Nederlands sprekenden en lezenden!

Advertenties

Sylvain Neuvel – Ontwakende Goden

Dit is het tweede deel van de serie. De reusachtige robot doet nu grotendeels wat de onderzoekers willen. Maar er duikt vanuit Het niets een tweede nog grotere robot op in het hart van Londen. Niemand weet hoe hij daar komt en wat de robot en zijn bestuurders van plan zijn. Ze gaan de robot inspecteren en houden rekening met het ergste scenario. Gaan ze nu echt contact maken met aliens? De hele wereld kijkt mee naar De vorderingen. Maar als het goed uit De hand dreigt te lopen, breekt de hel op aarde los. Er vallen veel slachtoffers.

Wie is er de baas in het universum? Wie is de sterkste? Wie gaat er winnen?

Na boek 1 wou ik toch weten hoe het verder ging. Maar de schrijfstijl heeft me een hele tijd tegengehouden om het boek op te pakken Het is namelijk grotendeels geschreven in interview vorm. En als lezer weet je niet wie de mensen interviewt, het is te mysterieus. Hierdoor creëert de auteur meer afstand en kreeg ik wederom geen binding met de vele personages.

Er komen best heftige scènes voorbij, maar doordat ik niet in het verhaal kon komen, deed het me ook niet zo veel. Buitenaards léven mag van mij echt ingrijpen en de mensheid te grazen nemen.
Er zijn ook hele stukken, met alleen maar dialoog. Leest gewoon niet prettig. Deze schrijfstijl is wél origineel, maar zo niet mijn ding!

Andere stukken zijn bijvoorbeeld in rapport vorm geschreven. Dat helpt ook niet mee om in het verhaal te komen of te blijven. Ook komt het echt langzaam op gang. Na ruim 80 blz, begint het wel spannend te worden. Ik moest mezelf dwingen om het uit te lezen.

Het is mijn serie niet. Er komt ook nog een boek 3 aan. Het einde is namelijk nogal open. Maar ik lees boek 3 niet meer. Mijn interesse is niet meer gewekt. Ik geef het boek 2,5**.

Andy Weir – Artemis

Jazz woont in de stad Artemis: op de maan! De kolonie is niet zo heel groot en ze leven vooral van het toerisme. Jazz heeft het niet breed en droomt van een toekomst met veel geld. Ze verdiend wat bij, op een illegale manier. Zo leert ze ook een rijke man kennen. Hij heeft een opdracht voor haar. Hiermee kan ze in een klap rijk worden en al haar dromen laten uitkomen. Ze besluit om deze opdracht aan te nemen, maar komt er al snel achter dat haar leven op het spel staat. De veiligheid van de kolonie, is er ook een waar ze rekening mee moet houden. Jazz is een hele slimme dame en ze is niet op haar mondje gevallen. Maar ze komt steeds meer in de problemen. Zo diep, dat ze zich afvraagt of ze er ooit nog uit kan komen. Er komen dingen boven water, over Artemis die ze liever niet had geweten. Maar nu ze het weet, moet ze er wat aan doen. Anders is het leven op Artemis nooit meer zoals het was.

Het is een super spannend boek, met razendsnelle actie! Je zit op het puntje van je stoel, tijdens het lezen. De hele tijd dacht ik: als dat maar goed afloopt!

Andy schrijft enorm beeldend en bouwt de spanning zo nu en dan nagelbijtend op. Dit is echt puur genieten.

Je krijgt een kijkje op de maan. Hoe kan het leven er daar uit zien? En hoe komen toeristen daar en Wat is er allemaal te zien? De wandelingen op de maan, zijn prachtig op papier gezet. En als lezer voel je de hele tijd, dat de klok maar door tikt. De tijdsdruk die Jazz heeft is hierdoor ook levensecht.

Hoe leef je op de maan? Hoe ga je om met of zonder zwaartekracht? Het is getailleerd beschreven, maar zakt gen enkel moment in. Dit verhaal had me vanaf het begin in zijn greep. Net als zijn vorige boek trouwens! Dit is een science fiction thriller van te smullen! Deze krijgt ook weer 5*****.

Gastrecensie: Johan Klein Haneveld over: Mijn naam is Jack- Ton den Dekker

Jack is mijn naam
Ton den Dekker

Ik kreeg de trilogie ‘Vrede van Gaul’ van Tazzy Jeninga om gastrecensies te schrijven voor haar blog. Ik had wel ‘ja’ gezegd, maar ik had het daadwerkelijk lezen van de boeken toch uitgesteld, omdat ik dacht dat het met de kwaliteit abominabel gesteld zou zijn. Immers, dit waren in eigen beheer of via publishing on demand uitgegeven boeken van iemand wiens naam ik nog nooit was tegengekomen in bundels of tijdschriften of in lezers- en schrijversgroepen op het internet. Dan zou het wel niet veel voorstellen, geloofde ik. In mijn recensie van het eerste deel schreef ik al dat ik tot mijn verrassing mijn woorden moest terugnemen. Ik gaf het boek zelfs vier sterren (zij het net aan, een 7,5). Het was een fascinerend SF-verhaal in een toekomstige wereld waar een nieuwe beschaving Europa en een groot deel van Azië heeft ingenomen. Dit land, ‘Gaul’, wordt gekenmerkt door een hoog ontwikkelde technologie in combinatie met spiritualiteit en zorg voor de omgeving. Het lijkt een utopie, maar er zijn schaduwkantjes aan, zo zorgt de angst voor vreemdelingen van de Galliërs dat landen buiten Gaul zich daadwerkelijk tegen hen gaan keren, en is er een familie die in het geheim de koers van de wereld lijkt te bepalen. Hoofdpersoon Detlev blijkt tot deze familie te behoren en moet al snel op de vlucht slaan voor misdadigers van buiten en voor de Gallische wet, en dreigt zijn vrienden en familie mee te sleuren in zijn val. Mijn belangrijkste problemen met het boek waren het wat trage tempo en de overdaad aan verklarende teksten. Dit is een geval waarbij de regel ‘show, don’t tell’ nou wel een keer wat meer mocht worden toegepast. Op deze punten en een zeker melodramatisch toontje in de beschreven relaties na vond ik het boek zeker tot de verbeelding spreken en het tweede deel liet ik dan ook niet zo lang liggen. Dit boek speelt zich af zeven jaar na het eerste. Detlev is onder de naam Jack in dienst van het leger van een buitenaardse satelliet. Zijn geheime familie is aan het organiseren dat hij kan verdwijnen en zijn opleiding kan vervolgen. Maar voor dat kan gebeuren raakt hij in conflict met iemand die hij van vroeger herkent, Diel Nyquist. Bovendien is hij als doedelzakspeler uitgenodigd voor de bruiloft van een vroegere vriend (die niet weet dat Jack eigenlijk Detlev is) waar hij een duet moet zingen met April, een meisje dat op Detlev verliefd was. Complicaties volgen elkaar vanaf dat moment natuurlijk in een hoog tempo op.
Laat ik met de negatieven beginnen. Mijn kleinste kritiekpuntje is dat er een paar redactiefoutjes in staan: een of twee d/t-foutjes, een paar ontbrekende woorden, dat soort dingen. Niet veel en ik zag geen kromme zinnen, storende herhaling van woorden of begrippen of beschrijvingen die niet klopten. Verder valt de schrijver nog steeds in zijn oude valkuil van het teveel willen beschrijven. Verklaringen van gebruiken en achtergronden zijn vaak langer dan een pagina. De wereldbouw had eerder gesuggereerd kunnen worden want al deze details zijn niet nodig voor de ‘suspension of disbelief’. Ik ben sowieso niet heel groot fan van de alwetende verteller die hier gebruikt wordt, waarbij we in ieders gedachten kunnen kijken. Ik leef liever per scene met één persoon mee. Maar het leidt ook tot goedkoop spanning opwekkende zinnen als ‘Hij zou spoedig ontdekken, dat hij zich daarin had vergist …’ Ik vond soms de emoties van karakters wel heel groot uitgemeten (er wordt veel gehuild, vooral door vrouwelijke karakters). Verder was dit wel heel duidelijk een tussenboek. Het verhaal was veel kleinschaliger, in ruimte zowel als in tijd, en er gebeurt veel minder dan in het eerste boek. Hoewel ik aanvankelijk dacht dat het daardoor trager las (ook door alle uitleg) ben ik er uiteindelijk toch vlug doorheen geschoten. De schrijfstijl is, ondanks mijn aantekeningen daarbij, toch plezierig te noemen. Niet hoogdravend, maar passend bij het verhaal dat de schrijver voor ogen stond.
Wat me vergeleken met het eerste deel meeviel was dat de dialogen waren aangescherpt. Ik had veel minder het idee dat gesprekken onnodig volledig waren uitgeschreven met inbegrip van standaard interacties die ervaren schrijvers zouden weglaten. In het eerste boek waren de dialogen daardoor traag, met opvulling die niet veel toevoegde, maar hier waren de gesprekken relevanter en daardoor interessanter. Daar had de schrijver veel van geleerd. Ook vond ik een aantal van de SF-ideeen die in het laatste deel van het boek om de hoek kwamen kijken heel erg boeiend. De bijzondere familie blijkt een grootschalig ideaal te hebben, me toen ik erover las even de adem benam. Ik hou van grote ideeën in mijn verhalen, dus ik kon dit wijdere perspectief wel waarderen. Het maakt me ook heel benieuwd naar het derde deel, waarin we er volgens mij nog veel meer over zullen lezen.
Een laatste opmerking die ik nog wil maken is meer ideologisch. Ik had er in het eerste boek al last van, maar nu nog meer, dat ik de neiging had om voor de slechteriken te zijn. Ik vroeg me al af waarom die zo slecht werden weergegeven, als meedogenloze misdadigers, die het hele zonnestelsel willen vernietigen en niets anders kennen dan haat. Als ze subtieler waren geweest, had ik ze als de ‘goeien’ gezien. Je bent namelijk als lezer meestal geneigd te kiezen voor de zwakkere partij in het verhaal, voor de ‘underdog’, degene die niet al bij aanvang van het verhaal de touwtjes in handen heeft. We zijn voor het verzet in Star Wars, niet voor de Empire, voor de hobbits, niet voor Sauron. De ‘goeden’ in dit verhaal, de familie Ayton, zijn echter hoog verheven boven de vijanden, die gewone mensen zijn als jij en ik. Detlov en zijn familie kunnen tot wel duizend jaar blijven leven, beheersen gevechtstechnieken beter dan ieder ander, hebben een eigen eiland, worden gediend door androïden en ruimteschepen, blijken te beschikken over levensvormen van nanotechnologie die eigenlijk alles kunnen, zelfs in de tijd en door de ruimte reizen, en ze kunnen ook nog eens zonder repercussies in het veiligheidsnetwerk van Gaul binnendringen. Dat maakt ze eigenlijk vanaf het begin de gedoodverfde winnaar en hun vijanden de ‘underdogs’. Ik weet dat de hoofdpersoon de erfenis van zijn familie als een vloek ziet, maar zo werd het niet echt door de schrijver gebracht. Bovendien, als de vijand nu wordt verslagen, is dat omdat die slechts een gewoon mens is, en de familie Ayton gewoon ‘beter’. Alsof de gemodificeerde Khan het wint van kapitein Kirk omdat hij sterker is. Daar had de schrijver wat beter over kunnen nadenken.
Toch ben ik over het algemeen positief over dit boek. Een originele wereld, leuke ideeën en een vlotte schrijfstijl (hoewel met ‘infodumps’) maken dit een welkome toevoeging aan de het nog kleine terrein van de Nederlandstalige sciencefiction.

Johan Klein Haneveld

Achterblijvers

1

Deze verhalenbundel is een echte aanrader. Het zijn sciencefiction verhalen, maar het is ook fantasy. Elk verhaal is weer een verrassing. Het zijn geen lange verhalen, maar wel krachtig. Bij een aantal verhalen, ga je toch nadenken: wat als? En een aantal zullen je raken!

Maar het thema, is in alle verhalen duidelijk. Daarom is de titel perfect gekozen. In elk verhaal blijft er wel iemand achter of hij/ zij staat er echt alleen voor. Je kunt op zoveel manieren achterblijven.

Je gaat mee naar de toekomst, bezoekt andere planeten en realiteiten. Je gaat lezen wat kunstmatige intelligentie kan gaan doen. Het is een kijkje in de toekomst, maar sommige dingen zijn in het heden al aan de orde van de dag: denk maar eens aan klonen.

Ik ga de verhalen nu op mijn manier beschrijven, met een aantal steekwoorden en zinnen. Dit vind ik altijd weer een uitdaging, maar het mis gelukt! Zet je schrap:

Het bonus verhaal begon meteen al erg goed! De toekomst van de aarde, zou jij er willen achterblijven?

Dryaden, mysterieuze stemmen die Naya naar huis roepen. (vooral de hellehonden, in dit verhaal spraken mij erg aan, originele toevoeging).

Wees voorzichtig met wat je zegt in de toekomst…..

De magie van schilderijen en twee (voor elkaar) vreemde wezens, die iets speciaals hebben samen.

Een aangrijpend verhaal over hoe het leven er in de toekomst uitziet, voor iemand met het Downsyndroom. Deze heeft mij echt geraakt. Mooi!

Goden willen ook de vrijheid om keuzes te kunnen maken. Vaak voelen ze zich gevangen in hun eeuwige leven.

Een gedegradeerde soldaat komt in een ‘ doods’ dorp terecht.

Wakende ogen, die vanuit de ruimte neerkijken op de aarde, die bedekt is met een groene mist.

De laatste van je soort zijn. En wat is de betekenis van menselijkheid?

Eenzaamheid, zelfs monsters hebben er last van. Deze vond ik ook erg goed, raakte me echt.

Zou jij de aarde achterlaten voor een nieuw begin?

Een nimf die op zoek is, naar meer in het leven. (Een van mijn favorieten).

En tombebewaker die er alles voor over heeft om haar object te beschermen en te verrijken.

Wakker worden en erachter komen, dat je de enige overgebleven mens op de wereld bent. Dit is stiekem mijn favoriet. De hele sfeer, was twilight zone achtig. En je voelde de eenzaamheid. Ik kreeg de kriebels van het lege Amsterdam. Stel je eens voor! Brrrrr.

In andere dimensies kun je bijzondere mensen ontmoeten, die je wilt of moet helpen.

Een meisje dat alles tekent wat ze ziet, ze geloven haar niet, maar dan wordt het ineens echter……Omdat er een draak ten tonele verschijnt.

Wat gaat er (niet) gebeuren, als je sterft? Een vraag die ons allemaal dwarszit. En daarom is dit verhaal ook erg sterk.

Een smerige bom, die in de toekomst afgaat zorgt voor stralingsziekte bij een groep vrouwelijke strijdkrachten.

Wat staat er te gebeuren als kunstmatige intelligentie de touwtjes in handen krijgt?

Het lot brengt je soms samen, met iemand die je als de vijand ziet.

De zwartste dag van een aantal volkeren.

Een tijd waarin je overal wel een implantaat voor kunt aanschaffen. Maar is dit wel een goede idee? Verlies je dan je menselijkheid, niet langzaam?

Klonen is gevaarlijk. Weet waar je mee bezig bent!

De zeer vreemde verdwijning van een bus vol met voetballers. Wat is ze overkomen? Er is iets heel vreemds aan de hand.

Wat als het monster onder je bed, je helemaal niet bang maakt?

Een worden met de natuur is levensgevaarlijk.

Ik vond het een hele sterke verhalenbundel en geef het dan ook 4,5 sterren. Het leest vlot en alle verhalen zijn anders en niet met elkaar te vergelijken.

In dit boek staan verhalen van:

Annette Akkerman | Jan van Beek | Niels van Beelen | Mark Bruinekreeft | Niels Colijn | Perry Dex | Wouter van Gorp | Mark Groenen | Mike Jansen | Peter Kaptein | Johan Klein Haneveld | Jorrit de Klerk | Jop van der Meij | Jan Meijers | Hay van den Munckhof | Garvin Pouw | Tim Reus | Karen van Soomeren | Cathinca van Sprundel | Ineke van Stempvoort | Romi de Temmerman | Laura Umbgrove| Miranda Weernink

Winnen : Hannes Wielant / SF pakket!!!!

0

**Winnen** Hannes Wielant /SF pakket

Wat zit er in dit pakket?
*gesigneerde bladwijzer
*gesigneerde flyer
*gesigneerde kaart
*gesigneerde zelfgemaakte bladwijzer met een tekst aan de achterkant!
*Starwars voertuigje
*een mini lichtzwaard

Wat doe jij om kans te maken?
Het is simpel : Geef op de facebookpagina ik hou van horror fantasy en spannende boeken of op mijn blog ik hou van horror fantasy en spanning antwoord op deze vraag :

Zou jij onsterfelijk willen zijn?

Ps: Als er 20 mensen meedoen, verloot ik nog zo’n pakketje 😉. Ik stuur ze op naar de winnaar(s) met post.nl of sandd.

De winnaar(s) komt/komen er dmv lootjes. Deze actie loopt tot en met 30 april 2018. 16.00 sluit de pot.

Succes!

Blogtour: Arkhaii – Hannes Wielant

0

*** Blogtour*** science-fiction boek Arkhaii -Hannes Wielant

Arkhaii zijn onsterfelijke mensen. Zij leven echt enorm lang. Sommigen zijn honderden jaren oud. Maar ze beginnen zeldzaam te worden. Vladis is een Arkhaii. Vladis zit niet lekker in zijn vel. Hij is het eeuwige leven een beetje zat aan het worden. Hij kijkt nergens nog van op. De mens heeft al zoveel meegemaakt en planeten verwoest. Hij is depressief en toe aan iets nieuws. Als hij Celestine ziet, komt er een ommezwaai. En zijn broer Kain verschijnt ook weer in zijn leven. Arkhaii zien het als hun plicht om de mensheid te beschermen. Maar verdienen ze dat eigenlijk wel? Met Kain komen ook de problemen mee: de wolvenroedel. Deze problemen bedreigen het bestaan van hun Kolonisator.

De wereld is mooi opgebouwd. De kolonisator heeft een aparte vorm. Maar het staat zo op papier, dat je het echt voor je ziet.

De manier van oorlog voeren is bijzonder. Ze maken gebruik van zwarte gaten. Dit vond ik een heel origineel idee!

Dit boek zet je aan het denken?!!! Is het wel zo’n goed idee, dat de mens de ruimte gaat ontdekken? Als je ziet wat de mensheid de aarde (nu al )aan doet. En in het boek gaat de verwoestingsdrang van de mens nog verder. De mens kun je zien als een soort virus. Ze kunnen niet stopen. Ze willen altijd meer. En nog meer!! Je begint je af te vragen of dit misschien ons toekomstbeeld kan zijn! Ik denk van wel. Mensen blijven ruzie maken en willen macht. Dat dit onze ondergang zou gaan worden… zou mij niets verbazen.

Het boek heeft spannende momenten, maar richt zich vooral in het begin meer op menselijkheid. Later komen er spannende scènes voorbij, die je zo voor je ziet. Maar je blijft nadenken over de mens, tot de allerlaatste zin en ver daarna. Als dat De bedoeling was, van de auteur…? Dan is hij daarin, helemaal geslaagd!

De cover past goed bij het boek. Het is een scène uit het boek. Het krijgt van mij een 8! (4****).

Wil je meer weten en bijvoorbeeld de eerste hoofdstukken gratis lezen? Klik dan hier : https://www.hanneswielant.com/

Ben je in de buurt, kom je dan langs op de presentatie? https://www.facebook.com/events/2044074492514385/?ti=cl